Καθαρά έσοδα παιγνίων: ορισμός

Ο βασικός τύπος είναι απλός: στοιχήματα παικτών μείον κέρδη που αποδόθηκαν. Η ΑΑΔΕ, στο έντυπο Δ601 για την απόδοση της συμμετοχής του Δημοσίου, ορίζει το μικτό κέρδος ακριβώς έτσι, ως το ποσό που απομένει όταν από τη συνολική συμμετοχή των παικτών αφαιρεθούν τα ποσά που αποδίδονται σε αυτούς.

Ένα αριθμητικό παράδειγμα δείχνει τη σχέση με τη φορολόγηση του παρόχου. Αν σε έναν μήνα οι παίκτες από την Ελλάδα ποντάρουν 100.000 ευρώ και κερδίσουν 95.000 ευρώ, τα καθαρά έσοδα παιγνίων είναι 5.000 ευρώ, και πάνω σε αυτά, όχι πάνω στον τζίρο, υπολογίζεται η συμμετοχή του Δημοσίου.

Η συμμετοχή αυτή είναι 35% για όλα τα τυχερά παίγνια, με εξαίρεση το στοίχημα σε ιπποδρομίες όπου ισχύει 30%. Από το 35%, ποσοστό 0,5% αποτελεί πόρο της ΕΕΕΠ, οπότε στο Δημόσιο αποδίδεται 34,5%, δηλαδή στο παράδειγμα 1.725 ευρώ στο Δημόσιο και 25 ευρώ στην Επιτροπή. Η απόδοση γίνεται κάθε μήνα, εντός δεκαέξι ημερών από το τέλος του μήνα που αφορά, σύμφωνα με το άρθρο 50 του ν. 4002/2011 όπως τροποποιήθηκε με τον ν. 4389/2016.

Στα παίγνια όπου οι παίκτες αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον, όπως το πόκερ σε peer-to-peer τραπέζια, τα έσοδα του παρόχου είναι η προμήθεια (rake) που κρατά και όχι η διαφορά στοιχημάτων και κερδών.

Ο παίκτης δεν βλέπει ποτέ τα καθαρά έσοδα ενός παρόχου στον λογαριασμό του, τα συναντά όμως έμμεσα σε δύο σημεία. Το πρώτο είναι το RTP: ένα slot με RTP 96% αφήνει θεωρητικά στον πάροχο περίπου το 4% των στοιχημάτων σε βάθος χρόνου, και αυτό το ποσοστό είναι η πηγή των καθαρών του εσόδων.

Το δεύτερο σημείο είναι οι εκθέσεις της ΕΕΕΠ για το μέγεθος της νόμιμης αγοράς. Σύμφωνα με την Έκθεση Πεπραγμένων για το 2025, τα ακαθάριστα έσοδα της νόμιμης αγοράς ανήλθαν σε 3,073 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 6,74% έναντι του 2024, ενώ τα έσοδα του Δημοσίου από τα τυχερά παίγνια έφτασαν τα 1.168.722.880 ευρώ.

Τα ίδια μεγέθη ο οικονομικός Τύπος τα παρουσιάζει συχνά με τον τίτλο «καθαρά έσοδα», χωρίς να πρόκειται για άλλον αριθμό.

Κάτι που επισημαίνω συχνά σε αναγνώστες είναι ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν μόνο τους κατόχους άδειας που έχει εκδώσει η ΕΕΕΠ. Ένας ιστότοπος με άδεια Μάλτας ή Κουρασάο που απλώς ανοίγει από την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται στα μεγέθη της ελληνικής αγοράς, και η προσβασιμότητά του δεν τον καθιστά νόμιμο πάροχο για παίκτες στην Ελλάδα.

Η συχνότερη σύγχυση αφορά το αγγλικό NGR (net gaming revenue). Στην ορολογία του κλάδου το NGR ξεκινά από το GGR και αφαιρεί μια λίστα κρατήσεων, συνήθως κόστος bonus, φόρους παιγνίων, χρεώσεις πληρωμών, chargebacks και αμοιβές παρόχων λογισμικού.

Η λίστα αυτή δεν είναι τυποποιημένη, γιατί κάθε φορέας και κάθε σύμβαση ορίζει τις δικές του κρατήσεις, οπότε δύο NGR από διαφορετικές εταιρείες δεν συγκρίνονται χωρίς τον ορισμό τους. Η διαφορά μετρά στα affiliate προγράμματα, όπου το revenue share υπολογίζεται συνήθως σε NGR, και στη φορολογία, όπου ο ορισμός του μικτού κέρδους στο έντυπο Δ601 περιγράφει μόνο στοιχήματα μείον αποδιδόμενα ποσά.

Η δεύτερη σύγχυση, λιγότερο συχνή αλλά πιο παραπλανητική, είναι με τον τζίρο.

Ο κύκλος εργασιών μετρά το σύνολο των στοιχημάτων, ενώ τα καθαρά έσοδα μετρούν μόνο όσα δεν επέστρεψαν στους παίκτες, οπότε στο παράδειγμα των 100.000 ευρώ ο τζίρος είναι είκοσι φορές μεγαλύτερος από τα έσοδα.

Η τρίτη αφορά το καθαρό κέρδος του ίδιου του παίκτη, πάνω στο οποίο παρακρατείται ο φόρος κερδών. Για τα διαδικτυακά καζίνο και το πόκερ ο φόρος υπολογίζεται ανά συνεδρία παιχνιδιού μετά από αφορολόγητο ποσό 100 ευρώ, και οι συντελεστές του αυξήθηκαν με τον ν. 5313/2026. Είναι εντελώς διαφορετικό μέγεθος από τα έσοδα του παρόχου, παρότι στον καθημερινό λόγο και τα δύο λέγονται «καθαρά».