Προστασία ανηλίκων στα τυχερά παίγνια
Προστασία ανηλίκων, στα τυχερά παίγνια, είναι το σύνολο των κανόνων που αποκλείουν από τη συμμετοχή όσους δεν έχουν συμπληρώσει το νόμιμο όριο ηλικίας, στην Ελλάδα τα 21 έτη, με υποχρεωτική επαλήθευση ταυτότητας πριν από οποιοδήποτε παιχνίδι. Η βάση βρίσκεται στα άρθρα 32 και 33 του ν. 4002/2011, όπως τροποποιήθηκε κυρίως με τον ν. 4635/2019, και την εποπτεία έχει η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ). Ο ελληνικός όρος καλύπτει έτσι και τους ενήλικες 18 έως 21 ετών, σε αντίθεση με πολλές ευρωπαϊκές αγορές όπου το όριο είναι τα 18.
Τι ορίζει ο ν. 4002/2011 για την ηλικία
Το άρθρο 32 παρ. 1 του ν. 4002/2011 επιτρέπει τη συμμετοχή σε τυχερά παίγνια μόνο σε φυσικά πρόσωπα που έχουν συμπληρώσει το εικοστό πρώτο έτος της ηλικίας τους. Η ηλικία πρέπει προηγουμένως να επικυρωθεί με ενημέρωση του Πληροφορικού Συστήματος Εποπτείας και Ελέγχου (Π.Σ.Ε.Ε.), άρα η επαλήθευση λειτουργεί ως προϋπόθεση της ίδιας της συμμετοχής και όχι ως προαιρετικό βήμα του παρόχου.
Το άρθρο 33 απαγορεύει την πρόσβαση σε χώρους τυχερών παιγνίων στους ανηλίκους, σε όσους είναι 18 έως 21 ετών και στους αυτοαποκλειόμενους.
Το ίδιο άρθρο επιτρέπει στους ανηλίκους μόνο τεχνικά-ψυχαγωγικά παίγνια κατάλληλα για την ηλικία τους, πιστοποιημένα από την ΕΕΕΠ, σε διακριτούς χώρους με εποπτεία υπευθύνου. Στα παιγνιομηχανήματα και στο διαδίκτυο η συμμετοχή γίνεται με ατομική κάρτα παίκτη, ώστε να διαπιστώνονται η ηλικία και ο ΑΦΜ του προσώπου. Το άρθρο 35 υποχρεώνει κάθε εμπορική επικοινωνία να αναφέρει ποια πρόσωπα απαγορεύεται να παίζουν, γι’ αυτό οι νόμιμες διαφημίσεις φέρουν την ένδειξη ότι το παιχνίδι επιτρέπεται μόνο σε άτομα άνω των 21 ετών. Στο κωδικοποιημένο κείμενο που διαβάσαμε, το άρθρο 32 εμφανίζει ως τελευταία τροποποίηση τον ν. 4141/2013, ενώ ο ν. 5313/2026 άλλαξε άλλα άρθρα του ίδιου νόμου, όπως τα 28, 48 και 51.
Πέρα από τον έλεγχο ηλικίας, η ΕΕΕΠ παρουσίασε στην 90ή ΔΕΘ πρωτοβουλία ενημέρωσης και πρόληψης για τους κινδύνους εθισμού παιδιών και νέων στα τυχερά παιχνίδια.
Πού συναντά ο παίκτης τον έλεγχο ηλικίας
Ο παίκτης συναντά την προστασία ανηλίκων πρώτα στην εγγραφή, όταν ο αδειοδοτημένος πάροχος ζητά στοιχεία ταυτότητας και ΑΦΜ στο πλαίσιο του KYC. Ο νόμος παραπέμπει τις λεπτομέρειες στον Κανονισμό Παιγνίων της ΕΕΕΠ, και η σύνταξη δεν εντόπισε ενιαία φόρμα κοινή για όλους τους παρόχους, οπότε η σειρά των βημάτων και τα έγγραφα διαφέρουν από σήμα σε σήμα.
Η επαλήθευση αυτή ισχύει μόνο εκεί όπου ισχύει η ελληνική άδεια.
Ένας ιστότοπος με άδεια Μάλτας ή Κουρασάο δεν γίνεται νόμιμος για τον παίκτη στην Ελλάδα επειδή ανοίγει από ελληνική σύνδεση, και δεν συνδέεται με το Π.Σ.Ε.Ε. που επικυρώνει την ηλικία. Το άρθρο 45 του ν. 4002/2011 ορίζει ότι η διεξαγωγή τυχερών παιγνίων μέσω διαδικτύου στην ελληνική επικράτεια ανήκει στο Δημόσιο, το οποίο την ασκεί μέσω ειδικά αδειοδοτημένων παρόχων. Η ΕΕΕΠ τηρεί κατάλογο μη αδειοδοτημένων παρόχων, τη γνωστή μαύρη λίστα, και το άρθρο 63 του ν. 5313/2026 ρυθμίζει την κατάρτισή του μαζί με τον αποκλεισμό πρόσβασης και τον έλεγχο ονομάτων χώρου. Ποιος εξέδωσε την άδεια ενός site φαίνεται στα μητρώα της ΕΕΕΠ, όχι στο λογότυπο του υποσέλιδου.
Στοιχεία για απορριφθείσες εγγραφές ανηλίκων δεν εντοπίσαμε δημοσιευμένα από την ΕΕΕΠ.
Με ποιους όρους συγχέεται η προστασία ανηλίκων
Παρατηρώ ότι οι αναγνώστες συχνά θεωρούν πως η προστασία σταματά στα 18, όπως στις περισσότερες υπηρεσίες. Στα τυχερά παίγνια ο ν. 4002/2011 την επεκτείνει ως τα 21, οπότε ένας δεκαεννιάχρονος είναι ενήλικος για το αστικό δίκαιο αλλά αποκλεισμένος από το καζίνο και το online στοίχημα.
Δεύτερη σύγχυση προκύπτει με τον κανονισμό για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τις ψηφιακές εφαρμογές, που προβλέπεται από το άρθρο 7α του ν. 2251/1994 για την προστασία των καταναλωτών. Εκείνος ρυθμίζει την ηλικιακή καταλληλότητα, την πληροφόρηση για τα μέσα πληρωμής και την πρόσβαση στα διαδικτυακά καφέ, όπου παιδιά κάτω των 14 ετών δεν εισέρχονται χωρίς γραπτή συναίνεση γονέα ή κηδεμόνα. Συναντά τα τυχερά παίγνια στο σημείο όπου απαιτεί αυστηρό διαχωρισμό των ψυχαγωγικών επιχειρήσεων από χώρους τυχερών παιγνίων. Το όριο ηλικίας και το νομικό έρεισμα είναι επομένως διαφορετικά από εκείνα του ν. 4002/2011, και η σύγχυση των δύο πλαισίων οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα για το τι επιτρέπεται σε έναν έφηβο.
Τρίτη σύγχυση είναι με τον αυτοαποκλεισμό.
Ο αυτοαποκλειόμενος είναι ενήλικος που ζήτησε ο ίδιος να αποκλειστεί, ενώ ο ανήλικος αποκλείεται από τον νόμο χωρίς καμία δική του ενέργεια. Το άρθρο 33 τους εντάσσει στην ίδια απαγόρευση πρόσβασης, όμως η αιτία της απαγόρευσης είναι εντελώς διαφορετική.
