Πώς να χρησιμοποιείτε σωστά το surrender στο blackjack

Surrender σημαίνει ότι ο παίκτης εγκαταλείπει το χέρι του αμέσως μετά το μοίρασμα και παίρνει πίσω το μισό ποντάρισμα. Το άλλο μισό το κρατά η μπάνκα, ο ντίλερ μαζεύει τα φύλλα και ο γύρος τελειώνει για εκείνη τη θέση.

Η απόφαση παίρνεται μόνο με τα δύο πρώτα φύλλα. Αν ο παίκτης έχει ήδη τραβήξει τρίτο φύλλο, έχει κάνει split ή double, η επιλογή δεν υπάρχει πια σε κανένα από τα συνηθισμένα σύνολα κανόνων.

Το κόστος είναι σταθερό: 50% του πονταρίσματος, ανεξάρτητα από το χέρι και το ανοιχτό φύλλο του ντίλερ. Αυτό ακριβώς κάνει τον κανόνα χρήσιμο, γιατί η απώλεια είναι γνωστή εκ των προτέρων και μπορεί να συγκριθεί με την αναμενόμενη απώλεια του να συνεχίσει κανείς το χέρι.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι πότε ελέγχει ο ντίλερ για blackjack. Στο late surrender, που είναι η μορφή που συναντάται συνήθως, ο ντίλερ με άσο ή δεκάρι ανοιχτό κοιτάζει πρώτα το κρυφό του φύλλο. Αν έχει blackjack, ο γύρος κλείνει και ο παίκτης χάνει ολόκληρο το ποντάρισμα χωρίς να του προταθεί παράδοση. Στο early surrender η παράδοση επιτρέπεται πριν από αυτόν τον έλεγχο, οπότε ο παίκτης γλιτώνει το μισό ποντάρισμα ακόμη και απέναντι σε blackjack του ντίλερ.

Στο ευρωπαϊκό blackjack χωρίς κρυφό φύλλο (ENHC) η ορολογία θολώνει, επειδή ο ντίλερ τραβά το δεύτερο φύλλο του αφού παίξουν όλοι. Εκεί οι κανόνες κάθε τραπεζιού ορίζουν αν η παράδοση επιτρέπεται απέναντι σε δεκάρι, σε άσο ή σε κανένα από τα δύο, και αυτό διαβάζεται στη σελίδα κανόνων του παιχνιδιού.

Με άλλα λόγια, το όνομα του κανόνα λέει λιγότερα από τη σειρά των ενεργειών.

Η λογική του surrender είναι απλή αριθμητική. Η παράδοση κοστίζει πάντα -0,50 μονάδες ανά μονάδα πονταρίσματος, οπότε συμφέρει μόνο όταν το να συνεχίσει κανείς το χέρι έχει αναμενόμενη τιμή χειρότερη από αυτό.

Αν αγνοήσουμε τις ισοπαλίες, ένα χέρι με πιθανότητα νίκης p έχει αναμενόμενη τιμή 2p – 1. Η τιμή αυτή πέφτει κάτω από -0,50 όταν το p είναι μικρότερο από 25%. Ένα χέρι που κερδίζει μία φορά στις τέσσερις αξίζει ακόμη να παιχτεί· ένα που κερδίζει λιγότερο συχνά, όχι.

Το κλασικό παράδειγμα είναι το σκληρό 16 απέναντι σε δεκάρι. Σε παιχνίδι έξι τράπουλων, το τράβηγμα φύλλου έχει αναμενόμενη τιμή γύρω στο -0,54. Αν ποντάρετε 100 € σε αυτό το χέρι πολλές φορές, χάνετε κατά μέσο όρο περίπου 54 € ανά χέρι όταν παίζετε, έναντι ακριβώς 50 € όταν παραδίδετε. Η διαφορά των περίπου 4 € δεν φαίνεται σε ένα βράδυ, φαίνεται όμως σε χιλιάδες χέρια.

Τα χέρια της βασικής στρατηγικής

Για late surrender σε τέσσερις ή περισσότερες τράπουλες, οι πίνακες του Wizard of Odds που ελέγξαμε δίνουν παράδοση στο σκληρό 16 απέναντι σε 9, δεκάρι ή άσο και στο σκληρό 15 απέναντι σε δεκάρι. Όταν ο ντίλερ τραβά σε soft 17 (H17), προστίθενται το 15 και το 17 απέναντι σε άσο, καθώς και το ζευγάρι 8 απέναντι σε άσο. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις το 8-8 χωρίζεται, γιατί το split ανακτά περισσότερη αξία από την παράδοση.

Με μία ή δύο τράπουλες η λίστα στενεύει, και η σύνθεση του χεριού αρχίζει να μετράει: ένα 10+6 και ένα 9+7 δεν αντιμετωπίζονται πάντα με τον ίδιο τρόπο.

Το 16 είναι το χειρότερο χέρι του παιχνιδιού, όχι το πιο τρομακτικό.

Στα online τραπέζια το surrender εμφανίζεται ως κουμπί δίπλα στα Hit, Stand, Double και Split, και μόνο όσο ο παίκτης έχει δύο φύλλα. Αν το κουμπί λείπει, ο κανόνας δεν ισχύει σε αυτό το τραπέζι, όσο κι αν το υπονοεί το όνομα του παιχνιδιού.

Σε φυσικό καζίνο η παράδοση δηλώνεται συνήθως προφορικά, με τη λέξη «surrender». Ορισμένα καζίνο δέχονται και νοητή γραμμή με τον δείκτη από αριστερά προς τα δεξιά πάνω στην τσόχα, όμως η χειρονομία δεν είναι ενιαία παντού, οπότε η φωνή είναι η ασφαλέστερη επιλογή.

Η σειρά των ελέγχων έχει σημασία περισσότερο από την ταχύτητα. Πρώτα διαβάζεται αν το τραπέζι προσφέρει surrender και σε ποια μορφή, μετά αν ο ντίλερ μένει ή τραβά σε soft 17, και μόνο τότε ανοίγει κανείς τον κατάλληλο πίνακα. Ένας πίνακας για H17 εφαρμοσμένος σε τραπέζι S17 οδηγεί σε παραδόσεις που δεν έπρεπε να γίνουν, όπως το 15 απέναντι σε άσο.

Τα βήματα που ακολουθούν συνοψίζουν αυτή τη ρουτίνα.

Σε ορισμένα live τραπέζια της Evolution εμφανίζεται μια επιλογή Cash Out που μοιάζει με surrender αλλά λειτουργεί διαφορετικά. Σύμφωνα με τους κανόνες της Evolution, όπως τους παραθέτει το livedealer.org, το ποσό που προσφέρεται υπολογίζεται από το σύνολο του παίκτη και το ανοιχτό φύλλο του ντίλερ.

Το κόστος λοιπόν δεν είναι σταθερό. Στο παράδειγμα που δημοσίευσε το ίδιο site, το 15 απέναντι σε δεκάρι κόστιζε 57% του πονταρίσματος, δηλαδή ακριβότερα από το κλασικό 50%. Οι ίδιοι κανόνες αναφέρουν θεωρητική απόδοση 96,80% για όποιον δέχεται πάντα την προσφορά, έναντι 99,29% με βέλτιστο παιχνίδι χωρίς αυτήν.

Η διαφορά είναι 2,49 ποσοστιαίες μονάδες, περισσότερη από ολόκληρο το πλεονέκτημα της μπάνκας σε ένα τραπέζι με καλούς κανόνες.

Δύο μύθοι που επιμένουν

Ο πρώτος λέει ότι η παράδοση είναι κίνηση για δειλούς. Στην πράξη ο παίκτης που παραδίδει το 16 απέναντι σε δεκάρι απλώς επιλέγει τη μικρότερη αναμενόμενη απώλεια, κάτι που η βασική στρατηγική κάνει σε κάθε απόφαση.

Ο δεύτερος μύθος είναι πιο ακριβός: ότι αξίζει να παραδίδει κανείς κάθε χέρι που «μυρίζει» ήττα. Ένα 12 απέναντι σε δεκάρι χάνει συχνά, αλλά κερδίζει αρκετά πάνω από μία φορά στις τέσσερις, οπότε η παράδοσή του κοστίζει περισσότερο από το να παιχτεί. Το surrender δεν μετατρέπει το blackjack σε παιχνίδι με θετική αναμενόμενη τιμή, και κανένα σύστημα πονταρισμάτων δεν αλλάζει αυτό το αποτέλεσμα.