Πάροχος παιχνιδιών: ορισμός

Αυτό που πουλά ένας πάροχος είναι πρώτα απ’ όλα ένα μαθηματικό μοντέλο: πίνακας πληρωμών, κατανομή συμβόλων, συχνότητα bonus και ένα θεωρητικό RTP που προκύπτει από όλα αυτά μαζί. Τα γραφικά και η μουσική είναι απλώς η συσκευασία του.

Το παιχνίδι συνήθως τρέχει στον διακομιστή του παρόχου ή του aggregator, ενώ το καζίνο στέλνει το ποντάρισμα και λαμβάνει το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό ο ίδιος τίτλος λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες σε όποιο site κι αν εμφανίζεται, με μία εξαίρεση που αξίζει προσοχή.

Πολλές εκδόσεις RTP του ίδιου τίτλου

Αρκετά στούντιο πιστοποιούν τον ίδιο κουλοχέρη σε περισσότερες από μία εκδόσεις RTP, και το καζίνο επιλέγει ποια θα ενεργοποιήσει. Στην Pragmatic Play οι συνηθισμένες εκδόσεις κινούνται γύρω στο 96,5%, 95,5% και 94,5%, ενώ σε άλλους παρόχους οι χαμηλότερες εκδόσεις κατεβαίνουν αισθητά πιο κάτω. Η εμφάνιση και τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού μένουν ίδια, και αλλάζει μόνο η αναμενόμενη επιστροφή, κάτι που ο παίκτης δεν βλέπει στην οθόνη αν δεν ανοίξει τους κανόνες.

Η διαφορά μετριέται εύκολα. Σε συνολικό ποντάρισμα 1.000 €, η έκδοση 96,5% έχει αναμενόμενη απώλεια 35 €, ενώ η έκδοση 94,5% έχει 55 €. Πρόκειται για μέσο όρο σε πολλούς γύρους και όχι για πρόβλεψη της βραδιάς κανενός.

Και όχι, κανένας πάροχος δεν «ζεσταίνει» έναν κουλοχέρη επειδή έχει καιρό να πληρώσει.

Ο πίνακας ξεχωρίζει τους ρόλους που συχνά μπερδεύονται μέσα στο ίδιο lobby. Οι περιγραφές βασίζονται στα δημόσια μητρώα της ΕΕΕΠ και σε όσα δημοσιεύουν οι ίδιες οι εταιρείες για τις υπηρεσίες τους.

Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά και δεν αποτελούν αξιολόγηση κανενός.

Το πρώτο σημείο είναι το φίλτρο του lobby, αφού οι περισσότεροι κατάλογοι παιχνιδιών επιτρέπουν ταξινόμηση ανά πάροχο δίπλα στις κατηγορίες. Η υλοποίηση διαφέρει από site σε site, οπότε το ίδιο στούντιο μπορεί να εμφανίζεται με άλλο όνομα ή κάτω από το brand του ομίλου του.

Το δεύτερο σημείο μετρά περισσότερο. Μέσα στο παιχνίδι, στο μενού πληροφοριών ή κανόνων, ο πάροχος αναγράφει το RTP της έκδοσης που τρέχει εκείνη τη στιγμή. Αυτό που ελέγχω πρώτα σε κάθε κουλοχέρη είναι αν ο αριθμός εκεί συμφωνεί με όσα γράφει το καζίνο στη δική του σελίδα. Η κάρτα του lobby ή μια σελίδα κριτικής μπορεί να δείχνει την υψηλότερη έκδοση του παρόχου, ενώ το site έχει ενεργοποιήσει μια χαμηλότερη.

Ο πίνακας πληρωμών μέσα στο παιχνίδι είναι η πηγή, και όλα τα άλλα είναι αντίγραφα.

Στα κείμενα της ΕΕΕΠ η λέξη «πάροχος» χρησιμοποιείται συνήθως για τον διαχειριστή του site, δηλαδή τον πάροχο υπηρεσιών τυχερών παιγνίων που κατέχει την άδεια. Ο Κατάλογος μη Αδειοδοτημένων Παρόχων της ΕΕΕΠ, για παράδειγμα, αφορά ιστοσελίδες που λειτουργούν χωρίς ελληνική άδεια και όχι στούντιο που φτιάχνουν κουλοχέρηδες.

Ο πάροχος παιχνιδιών, με τη σημασία αυτού του λήμματος, βρίσκεται ένα επίπεδο πιο πίσω. Η ΕΕΕΠ τηρεί χωριστά μητρώα για παίγνια, για εισαγωγείς-προμηθευτές και για οργανισμούς πιστοποίησης, ενώ προσφέρει και ηλεκτρονική διαδικασία πιστοποίησης τεχνικών μέσων για παίγνια μέσω διαδικτύου. Σε ποια ακριβώς κατηγορία εντάσσεται κάθε στούντιο δεν το ελέγξαμε εταιρεία προς εταιρεία, γι’ αυτό δεν το γενικεύουμε εδώ.

Ένα γνωστό όνομα στούντιο δεν κάνει νόμιμο το site που το φιλοξενεί.

Υπάρχει και μια δεύτερη παγίδα λεξιλογίου: το «περιθώριο παρόχου» στο αθλητικό στοίχημα είναι το ποσοστό που ενσωματώνει ο bookmaker στις αποδόσεις του, και δεν έχει καμία σχέση με τα στούντιο καζίνο.