Άδεια χρήσης εμπορικού σήματος στο iGaming
Άδεια χρήσης εμπορικού σήματος είναι η σύμβαση με την οποία ο δικαιούχος ενός σήματος επιτρέπει σε άλλη εταιρεία να λειτουργεί ιστότοπο στοιχήματος ή καζίνο με το όνομα και το λογότυπό του, χωρίς να της μεταβιβάσει την κυριότητα του σήματος. Στο iGaming η σύμβαση αυτή συνοδεύει συνήθως μοντέλα white label, όπου το σήμα ανήκει σε μία εταιρεία και η άδεια παιγνίων σε άλλη. Για τον παίκτη το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιο νομικό πρόσωπο διεξάγει πράγματι το παιχνίδι.
Σήμα και άδεια παιγνίων στην Ελλάδα
Το σήμα είναι δικαίωμα βιομηχανικής ιδιοκτησίας, ενώ η άδεια παιγνίων είναι διοικητική πράξη που εκδίδει η αρχή σε συγκεκριμένο νομικό πρόσωπο.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΕΕΠ του 2020 για τις άδειες του άρθρου 45 του ν. 4002/2011, οι ελληνικές άδειες διαδικτυακών παιγνίων είναι προσωποπαγείς και δεν μεταβιβάζονται, δεν παραχωρούνται ούτε εκχωρούνται, ολικώς ή μερικώς. Η ίδια ανακοίνωση απαγορεύει την εκμίσθωση ή τη συνεκμετάλλευση της άδειας με τρίτους. Ένα σήμα μπορεί επομένως να δοθεί με σύμβαση σε άλλη εταιρεία, η άδεια της ΕΕΕΠ όμως μένει στον κάτοχο στον οποίο χορηγήθηκε. Αν το νεότερο πλαίσιο του ν. 5313/2026 μεταβάλλει αυτόν τον κανόνα, δεν το επιβεβαιώσαμε σε δημοσιευμένο κείμενο.
Πού το συναντά ο παίκτης
Ο παίκτης τη συναντά στο υποσέλιδο και στους όρους χρήσης, όπου ένα γνωστό όνομα εμφανίζεται δίπλα σε εταιρεία με εντελώς διαφορετική επωνυμία. Αυτή η εταιρεία είναι συνήθως ο αντισυμβαλλόμενος του παίκτη για αναλήψεις, KYC και καταγγελίες, όχι ο δικαιούχος του σήματος.
Το ίδιο σήμα μπορεί να λειτουργεί με άδεια σε μία αγορά και χωρίς ελληνική άδεια σε άλλη.
Αυτό που ελέγχω πρώτα είναι αν η επωνυμία του υποσέλιδου συμπίπτει με κάτοχο που περιλαμβάνεται στον κατάλογο αδειών της ΕΕΕΠ.
Η σύγχυση με το white label
Η άδεια χρήσης σήματος ταυτίζεται συχνά με το white label, αν και καλύπτει μόνο ένα μέρος του. Στο white label ο πάροχος κατέχει την άδεια και την πλατφόρμα, ενώ ο συνεργάτης φέρνει όνομα, domain και μάρκετινγκ. Οι όροι της σύμβασης σήματος, όπως η αμοιβή ή η διάρκεια, διαφέρουν από συμφωνία σε συμφωνία και δεν υπάρχει ενιαίο πρότυπο.
Η βρετανική Gambling Commission το διατυπώνει ρητά: η ευθύνη συμμόρφωσης για κάθε ιστότοπο white label ανήκει στον κάτοχο της άδειας και δεν μεταφέρεται σε τρίτο.
Το ότι ένας ιστότοπος με γνωστό σήμα ανοίγει από την Ελλάδα δεν αποδεικνύει ότι διαθέτει ελληνική άδεια.
