Πραγματικός δικαιούχος στα τυχερά παίγνια
Πραγματικός δικαιούχος είναι το φυσικό πρόσωπο στο οποίο τελικά ανήκει ή το οποίο ελέγχει μια εταιρεία, ή για λογαριασμό του οποίου διεξάγεται μια συναλλαγή, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 17 του ν. 4557/2018 για την πρόληψη του ξεπλύματος χρήματος.
Στα τυχερά παίγνια ο όρος εμφανίζεται σε δύο σημεία: στον έλεγχο KYC του παίκτη και στην ιδιοκτησία της εταιρείας που βρίσκεται πίσω από ένα σήμα. Στη δεύτερη περίπτωση δείχνει ποιος πραγματικά ελέγχει μια πλατφόρμα, όποιο όνομα κι αν αναγράφεται στην άδεια.
Πώς ορίζει ο ν. 4557/2018 τον πραγματικό δικαιούχο
Ο νόμος δεν ορίζει τον πραγματικό δικαιούχο με βάση το όνομα που εμφανίζεται στα εταιρικά έγγραφα, αλλά με βάση ποιο φυσικό πρόσωπο βρίσκεται στο τέλος της αλυσίδας ιδιοκτησίας ή ελέγχου. Μια εταιρεία δεν μπορεί ποτέ να είναι η ίδια πραγματικός δικαιούχος.
Το όριο του 25%
Για τις εταιρείες, η κατοχή μετοχών ή ιδιοκτησιακού δικαιώματος άνω του 25% από φυσικό πρόσωπο αποτελεί ένδειξη άμεσου ελέγχου. Ο νόμος το διατυπώνει ως ένδειξη και όχι ως αποκλειστικό κριτήριο, άρα και πρόσωπο με μικρότερο ποσοστό μπορεί να χαρακτηριστεί δικαιούχος όταν ασκεί έλεγχο με άλλα μέσα.
Όταν η συμμετοχή περνά μέσα από ενδιάμεσες εταιρείες, πρόκειται για έμμεση ιδιοκτησία, και η μέθοδος υπολογισμού της δεν είναι ενιαία στην πράξη. Μια διαδεδομένη προσέγγιση πολλαπλασιάζει τα ποσοστά κατά μήκος της αλυσίδας: πρόσωπο με 60% σε μια holding που κατέχει το 50% του παρόχου φτάνει έμμεσα στο 30%. Άλλοι ελεγκτές εξετάζουν αν το πρόσωπο ελέγχει την holding και του καταλογίζουν ολόκληρη τη συμμετοχή της, οπότε το ίδιο σχήμα μπορεί να διαβαστεί διαφορετικά από δύο υπόχρεα πρόσωπα.
Αν, αφού εξαντληθούν όλα τα δυνατά μέσα, δεν προκύψει κανένα πρόσωπο, ως πραγματικός δικαιούχος λογίζεται το ανώτατο διοικητικό στέλεχος που διευθύνει την εταιρεία.
Πού συναντά ο παίκτης τον πραγματικό δικαιούχο
Στον έλεγχο KYC
Οι πάροχοι τυχερών παιγνίων περιλαμβάνονται στα υπόχρεα πρόσωπα του ν. 4557/2018 και οφείλουν να επαληθεύουν ποιος πραγματικά παίζει και με ποιου τα χρήματα. Γι’ αυτό ο λογαριασμός ανοίγει στο όνομα του ίδιου του παίκτη, ενώ πολλοί πάροχοι απορρίπτουν ή παγώνουν κατάθεση από κάρτα τρίτου μέχρι να δοθούν εξηγήσεις.
Ο ίδιος νόμος υποχρεώνει τους παρόχους να τηρούν μητρώο για τις πληρωμές απόδοσης κερδών ανά παίκτη. Το αν θα ζητηθεί δήλωση προέλευσης χρημάτων, και από ποιο ποσό, εξαρτάται από την εκτίμηση κινδύνου κάθε εταιρείας· ενιαίο δημοσιευμένο όριο δεν υπάρχει.
Στην ιδιοκτησία του παρόχου
Οι εταιρείες με έδρα στην Ελλάδα ή με δραστηριότητα που φορολογείται στην Ελλάδα καταχωρίζουν τους πραγματικούς δικαιούχους τους στο Κεντρικό Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων του άρθρου 20 του ίδιου νόμου. Η αρχική δήλωση και κάθε μεταβολή υποβάλλονται εντός 60 ημερών από την εγγραφή στο φορολογικό μητρώο ή από τη μεταβολή των στοιχείων.
Όσο ισχύει η αναστολή της πρόσβασης του κοινού στο μητρώο, που αποφασίστηκε με το ΦΕΚ Β΄ 6092/2022, ο παίκτης δεν μπορεί να αναζητήσει εκεί ποιος βρίσκεται πίσω από ένα σήμα.
Με τι συγχέεται ο πραγματικός δικαιούχος
Η πιο συχνή σύγχυση αφορά τον κάτοχο της άδειας. Ο κάτοχος είναι νομικό πρόσωπο, συχνά θυγατρική με έδρα στη Μάλτα ή στο Κουρασάο, ενώ ο δικαιούχος είναι ο άνθρωπος που ελέγχει την αλυσίδα πάνω από αυτήν.
Εξίσου συχνά ο όρος μπερδεύεται με τον εγγεγραμμένο μέτοχο. Ένας μέτοχος-αντιπρόσωπος (nominee) μπορεί να εμφανίζεται με το 100% στο εταιρικό μητρώο χωρίς να είναι δικαιούχος, επειδή κατέχει τις μετοχές για λογαριασμό άλλου, και ο νόμος κοιτάζει ακριβώς πίσω από αυτόν. Κάτι ανάλογο ισχύει για τα σήματα: ένα όνομα καζίνο δεν έχει δικαιούχο, τον έχει η εταιρεία που το εκμεταλλεύεται, και πολλά σήματα μπορούν να καταλήγουν στο ίδιο φυσικό πρόσωπο.
Αυτό που ελέγχω πρώτα σε κάθε σήμα είναι ποιος εξέδωσε την άδεια και σε ποια εταιρεία, και μόνο έπειτα ποιος βρίσκεται πίσω της.
Η διαφάνεια της ιδιοκτησίας δεν ισοδυναμεί με άδεια. Το ότι μια πλατφόρμα ανοίγει από ελληνική σύνδεση ή δηλώνει γνωστό ιδιοκτήτη δεν σημαίνει ότι διαθέτει άδεια για την ελληνική αγορά.
