Επαλήθευση πηγής πλούτου στα τυχερά παίγνια

Ο ν. 4557/2018 υποχρεώνει τους παρόχους τυχερών παιγνίων να εφαρμόζουν δέουσα επιμέλεια σε συναλλαγή από 2.000 ευρώ και πάνω, στην κατάθεση του στοιχήματος ή στην είσπραξη κερδών, ακόμη κι όταν το ποσό μοιράζεται σε συνδεδεμένες πράξεις. Το όριο αυτό ενεργοποιεί την ταυτοποίηση, όχι αυτομάτως τον έλεγχο πλούτου.

Η πηγή πλούτου εξετάζεται κυρίως στην αυξημένη δέουσα επιμέλεια του άρθρου 16. Το άρθρο 18 τη συνδέει ρητά με τα πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα και τον κύκλο τους, για τα οποία ο πάροχος οφείλει να εξακριβώσει την προέλευση περιουσίας και κεφαλαίων. Εκτός αυτών, κάθε πάροχος ορίζει δικά του κριτήρια κινδύνου, οπότε ένα ποσό που αλλού περνά χωρίς ερώτηση μπορεί αλλού να φέρει αίτημα για δικαιολογητικά.

Ενιαίο ποσό πάνω από το οποίο η ΕΕΕΠ απαιτεί απόδειξη πλούτου δεν εντοπίσαμε σε δημοσιευμένο κείμενο.

Ο όρος συγχέεται συχνά με την επαλήθευση πηγής κεφαλαίων, που αφορά μόνο τα χρήματα μιας συγκεκριμένης κατάθεσης. Η πηγή κεφαλαίων απαντά από πού ήρθαν τα 3.000 ευρώ μιας κατάθεσης, ενώ η πηγή πλούτου εξηγεί πώς σχηματίστηκε η περιουσία που επιτρέπει τέτοιες καταθέσεις.

Οι πάροχοι ζητούν πρώτα τα απλούστερα έγγραφα και περνούν στον πλούτο όταν εκείνα δεν εξηγούν τη δραστηριότητα του λογαριασμού. Για την πηγή κεφαλαίων αρκεί συνήθως μισθοδοσία ή κίνηση τραπεζικού λογαριασμού, ενώ για την πηγή πλούτου ζητούνται στοιχεία όπως πώληση ακινήτου, κληρονομιά, μερίσματα ή ιδιοκτησία επιχείρησης, με πακέτο που διαφέρει ανά πάροχο.

Όταν η προέλευση μένει ανεξήγητη, ο πάροχος μπορεί να καθυστερήσει τη συναλλαγή ή να τερματίσει τη σχέση με τον παίκτη.