AML στα τυχερά παίγνια
Το AML (Anti-Money Laundering) είναι το σύνολο των κανόνων και ελέγχων με τους οποίους ένας πάροχος τυχερών παιγνίων εμποδίζει τη χρήση του λογαριασμού παίκτη για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες ή για χρηματοδότηση της τρομοκρατίας. Στην Ελλάδα το βασικό πλαίσιο είναι ο ν. 4557/2018, που κατατάσσει τους παρόχους τυχερών παιγνίων στα υπόχρεα πρόσωπα. Ο παίκτης συναντά το AML κυρίως τη στιγμή μιας μεγάλης κατάθεσης ή ανάληψης, όταν ο πάροχος ζητά έγγραφα πριν προχωρήσει.
Τι ορίζει ο ν. 4557/2018 για τους παρόχους
Ο ν. 4557/2018 ενσωμάτωσε στο ελληνικό δίκαιο την Οδηγία (ΕΕ) 2015/849, ενώ με την τροποποίηση του ν. 4734/2020 προστέθηκαν οι αλλαγές της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/843. Ως υπόχρεο πρόσωπο, ο πάροχος τυχερών παιγνίων οφείλει να εφαρμόζει δέουσα επιμέλεια, να τηρεί αρχεία και να αναφέρει ύποπτες συναλλαγές.
Το ποσό-κλειδί βρίσκεται στο άρθρο 12: δέουσα επιμέλεια απαιτείται όταν μια συναλλαγή φτάνει τουλάχιστον τα 2.000 ευρώ κατά την κατάθεση του στοιχήματος, κατά την είσπραξη των κερδών ή και στις δύο περιπτώσεις. Το όριο μετρά είτε το ποσό περάσει με μία πράξη είτε με περισσότερες που φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους, οπότε δέκα διαδοχικές καταθέσεις των 200 ευρώ δεν βρίσκονται κάτω από το κατώφλι.
Το κατώφλι είναι το κατώτατο σημείο της υποχρέωσης, όχι όριο ασυλίας.
Η ΕΕΕΠ είχε ήδη εκδώσει το 2014 κανονισμό για την πρόληψη του ξεπλύματος, ο οποίος υποχρεώνει τους παρόχους να ορίζουν Υπεύθυνο Συμμόρφωσης με αναφορά στην ΕΕΕΠ και στην Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων, να επαληθεύουν την ταυτότητα όποιου παίζει μέσω ηλεκτρονικού λογαριασμού και να αναφέρουν αμέσως ασυνήθεις συναλλαγές. Σε επίπεδο Ένωσης, ο Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1624 εφαρμόζεται από τις 10 Ιουλίου 2027 απευθείας σε όλα τα κράτη μέλη και κρατά το ίδιο κατώφλι των 2.000 ευρώ, μετρώντας μαζί και τις μικρότερες συναλλαγές που αθροίζονται. Επιτρέπει πάντως στα κράτη μέλη να εξαιρούν ορισμένους παρόχους τυχερών παιγνίων, και μέχρι να αρχίσει η εφαρμογή του η ελληνική υποχρέωση στηρίζεται στον ν. 4557/2018.
AML και KYC: πού διαφέρουν οι δύο όροι
Οι δύο όροι εμφανίζονται μαζί στους όρους χρήσης και συχνά διαβάζονται ως συνώνυμα. Στην πράξη το KYC είναι ένα εργαλείο μέσα στο AML, και η σύγκριση δείχνει ποια υποχρέωση καλύπτει το καθένα.
AML | KYC |
|---|---|
| Συνολικό πλαίσιο κατά του ξεπλύματος χρήματος | Ταυτοποίηση και επαλήθευση του παίκτη |
| Παρακολούθηση συναλλαγών όσο υπάρχει ο λογαριασμός | Κυρίως στην εγγραφή και πριν από ανάληψη |
| Αναφορά ύποπτων συναλλαγών στην Αρχή | Δεν περιλαμβάνει αναφορά σε αρχή |
| Ζητά έγγραφα όταν ενεργοποιείται δέουσα επιμέλεια | Ζητά ταυτότητα και αποδεικτικό διεύθυνσης |
Πού συναντά ο παίκτης τους ελέγχους AML
Το πιο συνηθισμένο σημείο επαφής είναι η ανάληψη, γιατί εκεί ο πάροχος πρέπει να ξέρει σε ποιον πληρώνει και από πού ήρθαν τα χρήματα που παίχτηκαν. Όταν το προφίλ του παίκτη δεν ταιριάζει με τις καταθέσεις του, ζητείται συχνά απόδειξη προέλευσης κεφαλαίων, για παράδειγμα εκκαθαριστικό ή κίνηση τραπεζικού λογαριασμού.
Η αυξημένη δέουσα επιμέλεια ενεργοποιείται σε υψηλότερο κίνδυνο, όπως για πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα ή για ασυνήθιστα μοτίβα κατάθεσης και ανάληψης χωρίς ουσιαστικό παιχνίδι. Ποια έγγραφα ζητούνται, σε ποιο στάδιο και σε πόσο χρόνο εξετάζονται δεν ορίζεται ενιαία από τον νόμο, και κάθε πάροχος το γράφει στους δικούς του όρους.
Ένα πάγωμα λογαριασμού χωρίς εξήγηση δεν σημαίνει απαραίτητα αυθαιρεσία.
Η Οδηγία 2015/849 απαγορεύει στο υπόχρεο πρόσωπο να γνωστοποιεί στον πελάτη ότι έχει υποβληθεί ή πρόκειται να υποβληθεί αναφορά ύποπτης συναλλαγής, άρα η εξυπηρέτηση πελατών συχνά απαντά γενικόλογα. Αυτό που ελέγχουμε πρώτα στους όρους ενός παρόχου είναι αν περιγράφει με σαφήνεια πότε ζητά έγγραφα και τι γίνεται με το υπόλοιπο όσο ο έλεγχος εκκρεμεί.
Άδεια, ξένοι ιστότοποι και έλεγχοι AML
Οι έλεγχοι AML που περιγράφει ο ν. 4557/2018 δεσμεύουν τους παρόχους που λειτουργούν με άδεια της ΕΕΕΠ. Ένας ιστότοπος με άδεια της Μάλτας ή του Κουρασάο εφαρμόζει τους κανόνες της δικής του δικαιοδοσίας, και ο παίκτης στην Ελλάδα δεν μπορεί να στραφεί στην ΕΕΕΠ για μια διαφορά μαζί του.
Το ότι ένας ιστότοπος ανοίγει από την Ελλάδα δεν τον κάνει νόμιμο.
Η ΕΕΕΠ τηρεί κατάλογο μη αδειοδοτημένων παρόχων, τη λεγόμενη μαύρη λίστα, και εκεί διασταυρώνουμε κάθε όνομα πριν το αναφέρουμε. Ένας πάροχος που υπόσχεται αναλήψεις χωρίς κανέναν έλεγχο ταυτότητας περιγράφει στην ουσία ότι δεν εφαρμόζει AML, και αυτό είναι λόγος επιφύλαξης, όχι πλεονέκτημα.
